Найстарэйшая творчая арганізацыя Беларусі |гады заснавання – 1933-1934|

05 снежня 2017

«Не абы-які камплімент»: намінанты на прэмію Арсенневай – пра кнігі адно аднаго

Ужо заўтра ў мінскім Прэс-клубе будзе ўпершыню ўручаная прэмія імя Наталлі Арсенневай. Нагадаем: у шорт-ліст трапілі Віктар Жыбуль, Ганна Комар, Наста Кудасава, Уладзімір Някляеў, Сяргей Прылуцкі, Міхась Скобла, Андрэй Хадановіч, Юля Цімафеева. Удзел у апытанцы ўзялі ўсе, акром Віктара Жыбуля і Міхася Скоблы.

А яшчэ так атрымалася, што пра «Цырк» Юлі Цімафеевай – ні слова… Каб не ставіць аўтараў у «няёмкае становішча» (і дадаць інтрыгі, што тут хаваць), выказванні даем без подпісаў.

Пра кнігу “Дзяцел і дупло” Віктара Жыбуля:

“Віктар Жыбуль неверагодны, як заўжды. У мяне ад яго тэкстаў экзістэнцыйная роспач падступае да горла”.

“Мне сёлета спадабаліся кнігі Віктара Жыбуля і Уладзіміра Някляева. Ніяк не менш спадабаліся й кнігі Насты Кудасавай і Сяргея Прылуцкага, хоць тут я магу быць неаб’ектыўным – усё-ткі быў іх рэдактарам… Шчыра спачуваю журы. Бо, калі ты разбіраешся ў паэзіі, нельга не даць прэміі Жыбулю. І Кудасавай не даць узнагароды нельга. А паспрабуй не дай яе Уладзіміру Пракопавічу з яго бясспрэчнымі заслугамі перад нашай шматпакутнай літаратурай! Кожны з траіх гэтай прэміі заслугоўвае, і яго перамога будзе справядлівай. Разам з тым, параза іншых дваіх, як на мяне, будзе несправядлівай. А значыць, хто б ні перамог, несправядлівасці выйдзе ўдвая болей”.

“Аўтар, як маньяк-натурал, не ставіць перад сабой высокіх мэтаў. Гэтую кніжку добра чытаць, курнуўшы травы і забыўшы пра ўсе маральныя законы ўключна з законамі Ньютона і Хамурапі. Тут яны не працуюць”.

Пра кнігу “Страх вышыні” Ганны Комар:

“Назва дэбютнай кнігі Ганны Комар абраная досыць удала. Строгая храналагічная паслядоўнасць ейных вершаў у зборніку ўяўляецца дарогай, па якой маладая жанчына самотна падымаецца ад падножжа паэзіі ўгару. І няхай нас не ўводзіць у зман прысвячэнне “Сябрам”. Звяртаючыся да адсутных побач блізкіх <аўтараў і аўтарак>, пераадольваючы свой страх адзіноты і вышыні, яна робіцца смялейшай, сталейшай і больш шчырай з самой сабой. Слова “шчыры” – досыць зацяганае і дэвальваванае ў беларускай крытыцы, але ў той жа час менавіта “шчырасці” ў нашай паэзіі якраз і не хапае. А без яе знайсці ўласную паэтычную дарогу немагчыма. У гэтых вершах мы чуем і нервовасць Цвятаевай, і спавядальнасць ды фізіялагічнасць Эн Сэкстан, і брутальную меланхалічнасць Чарлза Букоўскі, але найперш мы чуем адважны голас паэткі Ганны Комар”.

“Ганна Комар таленавітая і шчырая ў вершах. Яе кніга стала для мяне прыемным адкрыццём. Можа, там і не ўсё роўна ды гладка, але тым яна і жывая – шурпатасцямі, зрывамі. Цікава будзе пачытаць яе наступную кнігу, каб паглядзець, ува што гэта ўсё вырасце. (Шкада, што Арцёмаў не трапіў у гэты спіс, у яго таксама моцная дэбютная кніга была)”.

“Калі Ганна ідзе да чытача, то бярэ з сабой бізун. Б’е моцна і з любоўю. Забыць такое цяжка, як першае каханне”.

Пра кнігу “Маё невымаўля” Насты Кудасавай:

“Гляджу на шорт-ліст прэміі Арсенневай – і разумею, што добрых кніг паэзіі сёлета выйшла даволі шмат. Усе прэтэндэнты на прэмію мне сімпатычныя. (І нават не ўсе сімпатычныя мне аўтары ў гэты шорт-ліст увайшлі. Так, найвыразней бракуе кніг Макса Шчура і Міхала Бараноўскага. Але хай гэта застанецца на сумленні вельмішаноўнага журы, восем фіналістаў тут ні пры чым.) Але кніга Насты ўразіла не аднаго мяне: найлепшая паэтычная кніга году паводле апытання «Свабоды» плюс пэнаўская ўзнагарода «Кніга году». Так што ўсякі суб’ектыўны фактар выключаем. На «Кнізе году» я сам галасаваў за Кудасаву. Падазраю, што журы прэміі Арсенневай прагаласуе за Някляева”.

“Пасля гэтай кнігі хочацца легчы на траву з пляшкай алкаголя і нічога не рабіць. І назіраць за страшнаротымі птушкамі і сьветлавокімі чарвячкамі, якія толькі што дзяўбліся і капашыліся ў тваім сэрцы“.

“Кнігу Насты Кудасавай я люблю за прыдумкі. За тое, што вершы ейныя такія блізкія да малюнкаў. За дэталі. І багацце мовы, якім Наста залатвае прабоіны ў тонкай матэрыі, з якой яна створаная”.

“Калі коратка, дык калі б я быў журы, дык прэміяй Арсенневай я б адзначыў кнігу Кудасавай”.

Пра кнігу “Толькі вершы” Уладзіміра Някляева:

“Някляеў гэта Някляеў. Напэўна, трэба і да класікаў умець ставіцца крытычна, але я яго вельмі шаную і лічу галоўным прэтэндэнтам на прэмію. “Толькі вершы” – крутая назва для кнігі паэзіі, шкада, што не я яе прыдумала”.

“Ёсць тут цудоўныя вершы-нажы і вершы-птушкі. У кнізе аўтар разглядае чытача з вялікай паэтычнай веранды, паказваючы ўсё, што мае. Але спачатку варта было б перабраць рэчы – частку спаліць, частку аддаць у музей. А, і яшчэ – згадка Паўла Каэлья ў прадмове лягае на сэрца цяжкім грузам”.

Пра кнігу "Камізэлька для месяца" Міхася Скоблы:

“Скобла адзін з галоўных сучасных паэтаў, глыбокі і сапраўдны. Дзіўна, што пра яго мала пішуць і мала кажуць. Напэўна, таму што цяпер нямодна так пісаць, як ён піша”.

“Аўтар спрабуе ажывіць традыцыю. Але, за рэдкім выключэннем прыўкрасных вобразаў, яна ляжыць у вершах і не варушыцца. Думаю, праблема ў тым, што патрэбныя больш радыкальныя меры. Без сантыментаў і пафасу”.

Пра кнігу "Цягнік Чыкага-Токіё"  Андрэя Хадановіча:

Когда так много позади всего, сядай у цягнік Чыкага-Токіё і не спыняйся, пакуль не пражывеш разам з Андрэем Хадановічам усе ягоныя прыгоды. А тады набудзь гадзіну Парыжскага сну ці квіток у адзін бок туды, куды падкажа выпадкова адкрытая старонка. Падарожжы вядуць нас да нас сапраўдных, як і кнігі пра падарожжы”.

“Калі б я быў простым хлопцам-жыгала, меў тачку і не любіў вершы, яго кніга мяне б зацікавіла. Калі падумаць, гэта не абы-які камплімент“.

Рыхтавала Наста Грышчук, lit-bel.org

Прэмія Арсенневай, паэзія, святы

Каментары

Апошнія навiны

(Паказаць усе навіны)
«Першазмест усіх вершаў — невядомая велічыня». У Мінску адсвяткавалі 70-годдзе Алеся Разанава
17 снежня 2017

«Першазмест усіх вершаў — невядомая велічыня». У Мінску адсвяткавалі 70-годдзе Алеся Разанава

Чытаць далей...
Моц слова Францішка Скарыны
15 снежня 2017

Моц слова Францішка Скарыны

Чытаць далей...
Губернскі дэтэктыў у музеі Багдановіча — 22 снежня
15 снежня 2017

Губернскі дэтэктыў у музеі Багдановіча — 22 снежня

Чытаць далей...
Да 200-годдзя Таварыства філаматаў (ФОТА, ВІДЭА)
15 снежня 2017

Да 200-годдзя Таварыства філаматаў (ФОТА, ВІДЭА)

Чытаць далей...
341