Найстарэйшая творчая арганізацыя Беларусі |гады заснавання – 1933-1934|

07 ліпеня 2017

На 90-м годзе жыцця памёр пісьменнік Уладзімір Мехаў

Сёння ноччу адышоў у лепшы свет адзін з найстарэйшых беларускіх пісьменнікаў і журналістаў Уладзімір Львовіч Мехаў (Няхамкін), аўтар кніг «Станцыя паблізу Тамбова» (1964), «Добры вечар, камбат» (1970), «Слухаецца справа аб замаху» (1972), «Старадаўняя гравюра» (1974) і інш.

 

Уладзімір Мехаў (Няхамкін) нарадзіўся ў 1928 годзе ў Рагачове. Вучыўся на аддзяленні журналістыкі філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Адначасова працаваў у рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва», ва ўніверсітэцкай шматтыражцы. Пасля ўніверсітэта працаваў у рэдакцыі газеты «Чырвоная змена» літсупрацоўнікам, загадчыкам аддзела. Пазней быў рэдактарам на Беларускім радыё. 

У літаратуры — з 1951 года. Выступаў у прозе, пісаў п'есы для падлеткаў, быў сцэнарыстам больш як дваццаці дакументальных фільмаў, шэрагу радыёпастановак, пераклаў на беларускую мову кнігу татарскага пісьменніка Ш. Ракіпава «Адкуль ты, Жан?».

Піша Сяргей Ваганаў: ": "... Было гэта 24-га, на трэці дзень вайны, надвячоркам, гадзін у пяць.

Спачатку ішлі ўсе разам – жанчыны газеты “Советская Белоруссия», дзе тады працавалі бацька і мама. Ішоў з намі і адзін мужчына, у яго была броня. Астатнія, бацька таксама, адразу пайшлі ваяваць.

Яны сябравалі да вайны – мае бацькі і той мужчына. Пасля вайны ён стаў буйным урадавым чыноўнікам. Але сяброўства, нават зносін, больш не было: маці не здолела дараваць яму баязлівасці...
Быў яшчэ адзін мужчына, з якім да вайны сябравалі мае бацькі – Леў Няхамкін, адказны сакратар той газеты. Ён загінуў у 1942 годзе недзе пад Курскам, у атацы. У яго таксама была броня. Ягоная жонка Мера Іллінішна, цётка Мера, заставалась лепшай сяброўкай нашай сям’і да самай смерці. Калі памерла, пад падушкай знайшлі лісты, якія яна пісала мужу ўсё жыццё. З ягонымі дзецьмі – адзін з іх пісьменнік Уладзімір Мехаў – мы сябруем да сёння. Толькі нядаўна яны даведаліся, што іх бацька, які ўзначаліў тую атаку пад Курскам, узнагароджаны ордэнам Баявога Чырвонага Сцяга. пасмяротна..."

Ён быў сынам свайго гераічнага бацькі, Уладзімір Львовіч. І сынам свайго трагічнага Часу, пра які ведаў, як мала хто з ягонага, ужо амаль сышоўшага, пакалення... Ён так і жартаваў: "Усе мае равеснікі ўжо даўно на мемарыяльных дошках..."

Развітанне адбудзецца заўтра, 8 ліпеня, у рытуальнай зале лечкамісіі па вул. Чырвонаармейскай , 10".

Сакратарыят ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" шчыра смуткуе з прычыны сыходу вядомага беларускага пісьменніка Уладзіміра Львовіча Мехава і выказвае спачуванні родным і блізкім спачылага.

Паводле "Нашай Нівы"

памяць, развітанне

Каментары

Апошнія навiны

(Паказаць усе навіны)
Віншуем ліпеньскіх юбіляраў!
24 ліпеня 2017

Віншуем ліпеньскіх юбіляраў!

Чытаць далей...
Апублікаваны доўгі спіс намінантаў Прэміі Шэрмана
24 ліпеня 2017

Апублікаваны доўгі спіс намінантаў Прэміі Шэрмана

Чытаць далей...
У Менску пройдзе 12 адкрытых лекцый пра беларускіх паэтаў 1930-х
20 ліпеня 2017

У Менску пройдзе 12 адкрытых лекцый пра беларускіх паэтаў 1930-х

Чытаць далей...
Дзве зямлі – дзве песні
20 ліпеня 2017

Дзве зямлі – дзве песні

Чытаць далей...
174