Найстарэйшая творчая арганізацыя Беларусі |гады заснавання – 1933-1934|

Пошук па тэгу 'крытыка'

Што хаваюць саркафагі страху? Слова як археалагічны інструмант
Вялікія майстры даўніны прыхоўвалі свае рысы ў партрэтах іншых людзей — згадаем гіпотэзу датычна “Джаконды”. Альбо пакідалі свае адлюстраванні ў другарадных персанажах карціны (“Апошні дзень Пампеяў” Брулова). Ды і як не згадаць хрэстаматыйнае выказванне Флабэра: “Мадам Бавары – гэта я”. Піша Наста Грышчук Чытаць далей...
Найбольш знакавыя кнігі Беларусі. Частка 3 (21-30)
У лістападзе мінулага года на нашым сайце быў апублікаваны спіс найбольш знакавых кніг за 500 гадоў беларускага кнігадруку, які быў склаладзены нашымі экспертамі ў межах кампаніі “Пяцісотгоднасць”. Чытаць далей...
Яе постмадэрнісцкая чуллівасць
Натуралізм ― і далікатнасць, традыцыя ― і памкненне да дзёрзкасці, абстрагаваны роздум ― і пачуцці. Гераіня новага зборніка Юлі Цімафеевай “Цырк” ― тонкая, кранальная эквілібрыстка, якая спрабуе ўсталяваць раўнавагу, танцуючы на надзіманым шарыку Слова. Піша Наста Грышчук. Чытаць далей...
Алесь Разанаў. Зацемкі з тэлефоннай будкі
27 студзеня паэт Алесь Разанаў прачытаў у "Лятучым універсітэце" адкрытую лекцыю, прысвечаную аднаму вершу Міхася Стральцова "Пад шоргат кропель дажджавых..." Прапануем вашай увазе поўны тэкст лекцыі-аналізу, лекцыі-эсэ Алеся Сцяпанавіча. Чытаць далей...
Марыя Роўда рэцэнзуе «Возера Радасці» Віктара Марціновіча
На першы погляд, “Возера радасці” Віктара Марціновіча ўяўляе сабой панараму таго, чым жыве і што спажывае ў кавярнях сучасная моладзь. Чытаць далей...
Швейк, калега Дон Кіхота
Тургенеў падзяліў людзей на два тыпы: гамлеты і дон кіхоты. Першыя знаходзяцца ў вечных развагах, і перад тым, як зрабіць рашучы крок, занураюцца ў працяглы маналог. Такіх – большасць (мяркуючы па ўсім, у Беларусі ― 83,49% насельніцтва). Піша Наста Грышчук. Чытаць далей...
«Ружа гэта ружа гэта словы» — пра новую кнігу Сабіны Брыло
Як адмысловы падарунак да Новага года: у снежні выйшла некалькі добрых кніг, і асобныя з іх — напрыканцы месяца. Лічы, з тыпаграфіі ды пад ялінку. Гэта “Радзіва Прудок” Андрэя Горвата, “Volumen.1” Міхала Бараноўскага, чакаецца яшчэ паэтычная тройка ў серыі “Пункт адліку”, пра якую, мяркую, будзе яшчэ весціся грунтоўная размова. Цяпер жа варта заглыбіцца ў літары Сабіны Брыло. Піша Наста Грышчук. Чытаць далей...
Быць сьмелай: кніга вершаў Юлі Цімафеевай «Цырк»
Я гляджу на вокладку новай кнігі Юлі Цімафеевай і шукаю словы — пра тое, што выява цырку зь ягонай яркасьцю, зваблівасьцю і жыцьцёвай сілай падаецца фрагмэнтамі, нібы выхапленая часткова, падгледжаная, але не прыналежная табе цалкам... Піша Алена Карп. Чытаць далей...
Кніга як універсум — «Вянок» Максіма Багдановіча (+АЎДЫЯ лекцыі)
8 снежня, напярэдадні 125-годдзя з дня нараджэння Максіма Багдановіча, філолаг, навукоўца, літаратурны крытык Ціхан Чарнякевіч прачытаў адкрытую лекцыю «Каханне і смерць: тэкст і кантэкст», прысвечаную творчасці паэта. Чытаць далей...
Стракатая коўдра чалавечых лёсаў
Усе кнігі, што маю ў біблітэцы, трапляюць да мяне пераважна двума шляхамі. Першыя збольшага выпадковыя (інтуітыўна куплёныя ў кнігарні, прэзенты, спадчына бацькоў), другія – па ўласнай пастанове “набыць і пачытаць”. Сярод апошніх такіх – чарговы томік бібліятэчкі “Радыё Свабода”, кніга Змітра Бартосіка “Быў у пана верабейка гаварушчы”. Чытаць далей...

Афiша

24 студзеня
Наш канал на YouTube