Алена Масла і Сяргей Дубавец у Школе маладога пісьменніка

6 сакавіка ў Школе маладога пісьменніка адбыліся сустрэчы з дзіцячай пісьменніцай і рэдактарам выдавецтва “Мастацкая літаратура” Аленай Масла і Сяргеем Дубаўцом, публіцыстам, выдаўцом, эсэістам…

Алена Масла: “Казка можа быць адрасавана і даросламу”

Алена Масла

Спадарыня Алена прачытала лекцыю пра стан сучаснай беларускай дзіцячай літаратуры, попыт на яе і наклады. Пісьменніца параўнала сітуацыю з дзіцячай літаратурай у нас і за мяжой: у Швецыі і Украіне. Напрыклад, расказала пра тое, што ў Стакгольме існуе цэлы інстытут дзіцячай літаратуры і музей  Юнібакен, які падарыў Цэнтральнай мінскай дзіцячай бібліятэцы ім. Астроўскага адну з экспазіцый пра Карлсана. А ва Украіне тым часам ёсць прэмія “Вялікі вожык”, якую атрымліваюць аўтары найлепшых дзіцячых кніг.

Дарэчы, карысная інфармацыя ад сп. Алены для бацькоў ды іншых зацікаўленых чытачоў:

У аддзеле маркетынгу выдавецтва “Мастацкая літаратура” па адрасе Пераможцаў, 11 можна купіць кнігі без гандлёвай нацэнкі, а гэта істотная розніца ў цане.

Сяргей Дубавец: “Тэкст мусіць быць афарыстычным”

Сустрэча з Сяргеем Дубаўцом, здаецца, не пакінула абыякавым нікога, ані навучэнцаў Школы, ані самога сп. Сяргея. Гутарка была вельмі ажыўленая і зацягнулася на сорак хвілін даўжэй за запланаваны час. Гаварылі пра літаратуру, пра тое, якой яна мусіць быць і чаго не хапае сучаснай беларускай літаратуры, каб быць універсальнай, цікавай усім, а не толькі беларусам. Сяргей Дубавец выказаў здагадку, што мусіць з’явіцца афарыстычнасць, бо стыль ужо напрацаваны, і прывёў прыклад Уладзіміра Караткевіча, якога лёгка расцягнуць на цытаты (ці “статусы вконтакте” ― як сфармулявалі для сябе некаторыя маладыя аўтары):

“Вечна тваім застанецца толькі тое, што ты аддаў”

“У савана няма кішэняў”

“Кожны раз чалавецтва бліжэй да шчасця на вышыню нашых магіл”.

Прыгадаў Сяргей Дубавец і цікавыя гісторыі са свайго жыцця, напрыклад, пра тое, як юнаком патрапіў узяць інтэрв’ю у Васіля Быкава, які толькі што атрымаў Ленінскую прэмію і прапанаваў нахабнаму хлопцу па адказы “зайсці на мінулым тыдні”.

Герой сустрэчы адказаў на пытанне пра стаўленне да змен у фармаце газеты “Наша ніва” (“Яна пры мне і змянілася! А раней у нас быў лозунг “Ніводнай паблажкі чытачу!”),  расказаў пра кнігі, над якімі працуе як рэдактар (кніга году ― “Вада Беларусі” Дзяніса Раманюка), пра тое, як пачуваецца, вяртаючыся ў Беларусь з Прагі (“У Празе ― паўсонца, трошкі снег, трошкі вецер. А тут сонца ― сонца, снег― снег, вецер ― вецер!”) і многае іншае.


Сяргей Дубавец

Алена Казлова для lit-bel.org, фота аўтара