Гадавіна Яўгеніі Янішчыц

У 24-ю гадавіну з дня смерці Яўгеніі Янішчыц яе магілу наведалі школьныя сябры — Раіса Ганчарык, Ніна Макарская, Раіса Базылік, а таксама паэты Васіль Жуковіч, Тамара Аўсяннікава.

Да ўскладання кветак і ўшанавання памяці Яўгеніі далучылася і Святлана Калядка – даследчыца-літаратуразнаўца, аўтар манаграфіі “Непрыручаная птушка Палесся. Творчая індывідуальнасць Яўгеніі Янішчыц”. Васіль Жуковіч прачытаў вершы, прысвечаныя Яўгеніі Янішчыц, а Тамара Аўсяннікава  — творы палескай паэткі.

Ул. інф. магілёўскага аддзялення СБП

Яўгенія Янішчыц

 

 ***

Баюся я нявыказаных слоў,

Яны – палын, яны дурман і мята.

Прыходзіць позна лепшая любоў,

Як за пакуты горкія адплата.

 

Над цёмначчу раскрыленых дзвярэй,

У цішыні сталічнага квартала –

А мы маглі б сустрэцца і раней...

Ты не аклікнуў. Я – не пагукала.

 

Дык не здзіўляйся шчаснай немаце,

Балючаму і дрогкаму пагляду.

Так зрэдку ўвосень яблыня цвіце

Наперакор слаце і лістападу.