Спрынгсцін і падарожжа на шведскую Поўнач

Надзя Кандрусевіч, Іда Ліндэ, Дзмітрый Плакс, фота Бенедыктаса Янушэвічуса

16 лютага ў кнігарні «Логвінаў» прайшла сустрэча са шведскай пісьменніцай Ідай Ліндэ. Яна прэзентавала беларускія пераклады сваіх кніг «Нябесны футбол», «29 недасланых лістоў» і «Паехаць на поўнач, каб памерці».

У імпрэзе, акрамя аўтаркі, бралі ўдзел перакладчык Дзмітры Плакс і мадэратарка Надзея Кандрусевіч. Таксама прысутнічала Наталля Паваляева, якая пераклала і аформіла ўсе тры кнігі, і Андрэй Янушкевіч, у выдавецтве якога кнігі ўбачылі свет («Нябесны футбол» выйшаў па-беларуску нават раней, чым на мове арыгіналу).

ida850_1.jpg

Жанр «Нябеснага футбола» Іда жартам акрэсліла так: «альбо вельмі сумная кніжка для дзяцей, альбо вельмі вясёлы верш для дарослых». Зрэшты, больш за жанравае вызначэнне яе цікавілі ўзаемаадносіны між мовай і геаграфіяй. Яна вырасла побач з футбольнай пляцоўкай, якая сталася для яе краявідам дзяцінства. Таму ў футбольнай тэме пісьменніца пачуваецца «на сваёй палове поля».

У зборніку вершаў «29 недасланых лістоў» Іда хацела пагуляцца з лістом як цікавай формай і высветліць усе мажлівасці звароту «ты». За аснову яна ўзяла дваццаць дзевяць літар шведскага алфавіта. Адзін па адным яна пісала лісты людзям, якія нешта для яе значылі, і чые імёны пачыналіся з адпаведнай літары. Іда прызналася, што вершы зборніка атрымаліся надта блізкімі жыццю, і таму яна яшчэ не расказала пра кнігу бацькам.

«Паехаць на поўнач, каб памерці» — кагадзе выдадзены па-беларуску раман — пачынаецца як дэтэктыў, але неўзабаве ўсё больш нагадвае мазаіку жанраў, гісторый і герояў. Надзея Кандрусевіч адзначыла, што ў кнізе дастаткова цёмнага: забойствы, смерці, успаміны пра вайну і праблемы мігрантаў. Іда аджартавалася, што яна, пэўна, проста не ўмее пісаць пра вясёлае і светлае. Шмат у чым гэту кнігу натхніў змрочны альбом «Nebraska» Бруса Спрынгсціна, які гучаў з калонак перад пачаткам імпрэзы. Аўтарка расказала, што ў юнацтве, вандруючы па Паўночнай Швецыі, атаясамляла сябе са Спрынгсцінам і знаходзіла паралелі між тэкстамі яго песень і сумнай эканамічнай сітуацыяй Поўначы.

«Паехаць на поўнач» выклікаў цікавасць чытачоў. Пісьменніцу пыталі пра мову рамана, экранізацыю, персанажаў, рэакцыю на кнігу ў розных рэгіёнах Швецыі і яе ўласнае стаўленне да чытача.

Напрыканцы сустрэчы Наталля Паваляева запэўніла ўсіх, што яны з выдавецтвам «Янушкевіч» будуць рады і надалей выдаваць пераклады Іды Ліндэ.


ida3.jpg



Фота: Бенедыктас Янушэвічус

Тэкст: Антон Уласенка, для https://lit-bel.org/