Віктару Ледзеневу — 80!

Віктар Іванавіч Ледзенеў нарадзіўся 15 студзеня 1941 г. у Адыгеі.

Працаваў у рэспубліканскай газеце «Знамя юнацтва», прайшоўшы шлях ад зменнага сакратара да намесніка рэдактара і члена рэдкалегіі. Працаваў на кінастудыі «Беларусьфільм». За час працы на студыі ён прыняў удзел як рэдактар, сцэнарыст і рэжысёр у стварэнні больш чым 30 фільмаў.

Мінску выйшла яго першая прыгодніцкая аповесць «Пякельная машына», за ёй рушылі ўслед «В'етнамская кактэйль», «Золата самураяў», «Тыдзень на ліквідацыю", якія выйшлі ў Маскве ў выдавецтве АСТ.

Акрамя таго, на сцэне беларускага нацыянальнага тэатра ідуць яго п'есы «Дэметрыус» і новы пераклад і рэдакцыя вядомай п'есы Г. гауптман «Перад заходам сонца», якая не сыходзіць са сцэны больш за пяць гадоў, рыхтуюцца да пастаноўкі новыя п'есы. З п'есай «Дэметрыус» ён быў разам з Нацыянальным беларускім тэатрам ім. М. Горкага удзельнікам і лаўрэатам Шылераўскага фестывалю ў Веймары (Нямеччына).

Рада і Сакратарыят ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" шчыра віншуюць Віктара Іванавіча з юбілеем, жадаюць яму моцнага здароўя, даўгалецця, бадзёрага настрою, дабрабыту і плёну ў працы!


***


80 гадоў аднаму з самых даўніх і дарагіх маіх сяброў Віктару Ледзеневу. Пісьменніку (лаўрэату розных прэмій), журналісту (лаўрэатру прэмій розных), гітарысту і альпіністу (майстру спорту), хакеісту (заслужанаму майстру спорту), радыёаматару, які ў часы жалезнай заслоны звязваўся ў вольным эфіры з арабскімі шэйхамі і амерыканскімі кангрэсменамі, перагавораўся з каралём Іарданіі Хусэйнам і сенатарам ад штата Арызона, куратарам сакрэтных праектаў Пентагона Бары Галдуотэрам, які хацеў скінуць атамную бомбу на мужчынскую прыбіральню Крамля… 
Кім ён толькі і дзе ён толькі ні быў, нават пабываў, выконваючы «інтэрнацыянальны доўг», на вайне, так што аднаго жыцця Віктара Іванавіча Ледзенева хапіла б на траіх, праз што і стаў ён героем (Вілам) рамана «Аўтамат з газіроўкай з сіропам і без», у пасляслоўі да якога напісаў, што «галоўнае ў рамане, у ягонай пранізанай святлом прасторы, – гэта залаты пыл нашага юнацтва».
Ён дасюль лятае над намі разам з успамінамі пра тых, каго мы любілі і хто ўжо крочыў за небакрай: Кім Хадзееў, Ота Наважылаў, Мікола Сідаровіч, Валеры Холад, Анатоль Ярась, Эрык Шур, – лунае над Нямігай, над Мінскам той залаты пыл, дарагі мой Віл…
З юбілеем!

Уладзімір Някляеў


Прэс-служба ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў"