Сартаваць па рэлевантнасці | Адсартавана па даце


28.12.2017
3622
Адышоў у лепшы свет Дзмітрый Бугаёў (12.01.1929 — 28.12.2017)

... аднак для гісторыі (і гісторыі пісьменства ў тым ліку) надзвычай важныя. Перабудова і гады незалежнасці адкрылі Бугаёва - бескампраміснага крытыка таталітарнай сістэмы, камуністычнай утопіі, абаронцу нацыянальнага праекту Беларусі. Адкінуўшы былыя забароны, па-новаму глянуў ...

22.12.2017
4807
Абмяркуем літаратурныя вынікі года!

... варыянту падобных жанраў. Заадно пабачыце на свае вочы і тых, хто часта застаецца па-за кадрам: у заснежаным Мінску ладзім дыялог літаратурных крытыкаў новай генерацыі. Ледзь не штогод у літаратурным паветры павісае рытарычнае пытанне пра наяўнасць ці адсутнасць сучаснай літаратурнай ...

22.12.2017
3135
Абмяркуем літаратурныя вынікі года! — 27 снежня

... варыянту падобных жанраў. Заадно пабачыце на свае вочы і тых, хто часта застаецца па-за кадрам: у заснежаным Мінску ладзім дыялог літаратурных крытыкаў новай генерацыі. Ледзь не штогод у літаратурным паветры павісае рытарычнае пытанне пра наяўнасць ці адсутнасць сучаснай літаратурнай ...

17.10.2017
4522
Выйсці на святло: праект рэвалюцыі ў літаратуры

Адусюль мы чуем стогны, што наша кніга не прадаецца. Наблатыканыя расійскімі выдавецтвамі раскідваюць пальцы і кажуць, што вы, маўляў, не ўмееце работаць. А мы, маўляў, умеем (па-руску пісаць) і зграбаем рыдлёўкай недаедзеныя кавалкі пірага. Піша Ціхан Чарнякевіч. Грошы робяцца маркёрам якасці якога б там ні было культурнага праекту: калі не разнёсся ён па ўсіх кутах, не дастаў рэкламы і трафіку і што там далей яшчэ ў англамоўных падручніках патрабуецца, то – лузэр. Як на маё гледзішча, у гэтай...

27.09.2017
5670
Шоу зацягваецца

Іначай і не скажаш пра той лад жыцця, які вядзе беларуская правінцыя цягам апошніх гадоў ста. З усталяваннем савецкай улады, якая напладзіла сонмішча начальнікаў, жыццё рэгіёна набыло фантасмагарычнае адценне. Ідэалогія – а што гэта такое, халера яе ведае -- падмяніла сабой чалавечнасць. Любы брудны ўчынак можна спісаць на патрэбы дзяржавы. Запалоханы народ (ці народзец, як каму даспадобы) канчаткова акапаўся ў бульбяных разорах: там цішэй і, прынамсі, усё зразумела. Наста Грышчук піша пра кнігу...

22.09.2017
3724
Танцы ў чаравічках

Сарабанда (ісп. zarabanda) – старажытны іспанскі народны танец. Этымалогія назвы невядомая. У Іспаніі з’явілася як танец ураджаю. Напачатку – жвавы, гарэзны, тэмпераментны танец, элемент балаганнай культуры. З мэтай знізіць яго папулярнасць царква забараніла танец. Так сарабанда трансфармавалася ва ўрачыстае цырыманіяльнае шэсце. …Гэта я да чаго? Расказвае Наста Грышчук. Вы скажаце – занудліва тлумачу назву кнігі Георгія Барташа. Да слова, першай яго празаічнай кнігі. Другой – увогуле (пасля паэтычнага...

15.09.2017
3764
Кніжныя шафы «Бацькаўшчыны»: хто там?

... з’яўляецца фрагментам бібліятэкі аднаго з прыкметных дзеячаў эміграцыі Ізыдара Плашчынскага (Гуткоўскага), брата Язэпа Пушчы і літаратурнага крытыка (1908 – 1986). З увагі на прафесію і брак крытыкаў на эміграцыі, літаратары Рыгор Крушына, Уладзімір Сядура, Янка Золак, Алесь Змагар, Вітаўт ...

05.09.2017
5045
18+. Іспанскія жарсці

... ў вершах аўтара, для якога беларуская мова – не родная, справа небяспечная. Але нельга абмінуць збітыя памеры ў тэкстах; рыфмы, ад якіх у крытыка зводзіць сківіцы; стылістычныя недакладнасці, што цягнуць за сабой камічны эфект (жаданне пакусаць яблык Адама, напрыклад); няведанне ...

16.08.2017
5115
Коска/кропка/вершаванка. Як быць з паэзіяй

Улетку жывеш неістотным. У прынцыпе, усё, што завецца культурай, – рэч абсалютна залішняя. Без ежы ніяк. Без сну не працягнеш. Без сэксу сумна. Без вопраткі зябка. А вось без Пятай сімфоніі Бетховена? Або філасофіі Марціна Хайдэгера? Без Ленана з Макартні, першага нацыянальнага, Джымі Хендрыкса, бонсцікаў і ўсяго Купалаўскага тэатра? Ды лёгка! Многія так і жывуць. І нічога, не скардзяцца. Але ж не. Ім усё адно хочацца большага. Бо чалавек адрозны ад іншых звяроў здольнасцю задаваць пытанні. Разважаць...

27.07.2017
2939
Бэйбіфэйс фарэва. Прылуцкі і шкадлівае шчасце

Дзіцячая літаратура – падман і правакацыя. Бо дзеткі самі пра сябе прыгожа не напішуць, а дарослыя мо й напішуць, але не дзіцячае, а сваё. Піша Максім Жбанкоў. Пісаць для дзетак – ролевая гульня. Звычайны погляд на малога чытача – зверху ўніз: “сю-сю-сю” напалам з “а па дупе?”. Класічная дзіцячая кніжка – рэч аўтарытарная, выхаваўча-адукацыйны комплекс па фармаванні адпаведнага сацыяльнага тыпу. Таму найлепшае з дзіцячага – тое, што выразнай дырэктыўнасці пазбягае: пакрадзенае ў дарослых (як Шэрлак...

27.07.2017
5464
Сумна? Хадзем паляваць на ліса!

З сімпатычнымі і ўжо знакамітымі героямі Пэтсанам і Фіндусам, якіх у сваёй серыі кніг стварыў шведскі дзіцячы пісьменнік і мастак Свэн Нурдквіст, беларускія чытачы пазнаёміліся гады два таму. Менавіта тады былі прадстаўленыя першыя аповеды ў перакладзе на беларускую мову. І вось — за досыць непрацяглы час — нашы дзеткі з імі сапраўды пасябравалі, з нецярплівасцю чакаюць новых гісторый і з задавальненнем завітваюць на прэзентацыі (а гэта асобны від забаўкі — з гульнямі, пачастункамі і яркім чытаннем...

19.07.2017
3555
Страх без нянавісці

Згадваюцца словы булгакаўскага Ешуа. Кожнага стрэчнага ён называў “добры чалавек”. На здзіўленне ці спробу пераканаць у зваротным біблійны мышкін адказваў: усе людзі добрыя, проста некаму не пашчасціла, і свой боль, свой страх яны іначай выяўляць не ўмеюць. Сапраўды. Калі ў чарзе, у вагоне метро, на працы сустракаеш чалавека азлобленага, хама, зласліўца, гэта не значыць, што ён кепскі чалавек. Ён усяго толькі нешчаслівы. Цяжка навучыцца не прымаць вонкавы негатыў. Яшчэ цяжэй навучыцца шчыра шкадаваць...

04.07.2017
7209
Зямля пад чорнымі крыламі

"Можна было б напісаць, што «гэты аўтар знаходзіцца наводдаль ад асноўных тэндэнцый беларускай прозы», каб не знаходзіліся там жа і ўсе астатнія аўтары: бо даўно разышліся сьцежкі-дарожкі ўтаптаных кірункаў, дый еднасьць былых таварыстваў зь іх маніфэстамі і няўлоўным прысмакам «агульнага» выглядае дастаткова сумнеўнай". Пра новую кнігу Вінцэся Мудрова піша Ціхан Чарнякевіч. Цяпер кожны сам па сабе — камусьці гэта прыемна, у кагосьці выклікае раздражненьне. Ня ведаю, мне дык такая свабода...

30.06.2017
3721
Памёр Ігар Жук

... Сёння сэрца Ігара Жука спынілася. Сакратарыят ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" шчыра смуткуе з нагоды сыходу вядомага беларускага крытыка і літаратуразнаўцы і выказвае спачуванні родным і блізкім спачылага. Кніга Ігара Жука "Празаічны тэкст: дынаміка рытмавага існавання" ...

29.03.2017
5114
Ты чуеш музыку вясны?..

Вядомыя радкі: «печаль моя светла». Так, асаблівае паэтычнае ўменне ― ствараць лёгкі меланхалічны настрой. Стан надзвычай тонкі, і рэдкім словам можна яго зацугляць. Пра кнігу Аляксея Арцёмава піша Наста Грышчук. Часта магія празрыстай, абаяльнай тугі разбураецца пад сцілом, не раўнуючы пылок на матыльковых крылах пад няўмелым дотыкам пальцаў. У гэтым тонкім мастацтве малады паэт Аляксей Арцёмаў паказаў сябе майстрам. Яму “пашчасціла” нарадзіцца з адмысловым светапоглядам: трошку тужлівым, трошку...

17.03.2017
2657
Моцныя жанчыны, моцныя мужчыны Осы Ліндэрборг

Пераклалі кнігу Яўгенія Гарунова і Анастасія Варашыліна. Над рэдактурай працавала цэлая талака: Уладзімер Арлоў, Вольга Калацкая і Дзьмітры Плакс. Вокладкі беларускага перакладу і арыгіналу кнігі Осы Ліндэрборг “Я не належу нікому” «Павысыпаліся зь меха рэчы…» − бацькавы порначасопісы, скрадзеныя дзяўчынкай садкоўскага ўзросту, парцаляна, прывезеная рускай бабуляй з камандзіровак у Саюз, кветкі, якімі ўпрыгожвае балькон рабочы-мэталюрг, вячэры ў швэдзкіх дзеда з бабай (толькі мясныя стравы і бульба)...

28.02.2017
4445
Найбольш знакавыя кнігі Беларусі. Частка 3 (21-30)

У лістападзе мінулага года на нашым сайце быў апублікаваны спіс найбольш знакавых кніг за 500 гадоў беларускага кнігадруку, які быў склаладзены нашымі экспертамі ў межах кампаніі “Пяцісотгоднасць”. Мы вырашылі не проста актуалізаваць яго, але падрабязней засяродзіцца на кожнай кнізе. Крытык Ціхан Чарнякевіч падрыхтаваў серыю матэрыялаў, у якіх ён коратка раскрывае важнасць усіх выданняў са спіса. Вашай увазе трэцяя частка (першая тут, другая – тут ). 30. Францішак Аляхновіч. У капцюрох ГПУ. ...

09.02.2017
4719
Яе постмадэрнісцкая чуллівасць

Натуралізм ― і далікатнасць, традыцыя ― і памкненне да дзёрзкасці, абстрагаваны роздум ― і пачуцці. Гераіня новага зборніка Юлі Цімафеевай “Цырк” ― тонкая, кранальная эквілібрыстка, якая спрабуе ўсталяваць раўнавагу, танцуючы на надзіманым шарыку Слова. Піша Наста Грышчук. Вызначальным для другой кнігі Юлі Цімафеевай застаецца пошук. Зазвычай гэтая рыса пераважае ў дэбютных зборніках. Па ўсім відаць, “Кніга памылак” не дала ўсіх адказаў на творчыя запыты аўтара, і працэс самавызначэння працягваецца...

31.01.2017
3925
Алесь Разанаў. Зацемкі з тэлефоннай будкі

27 студзеня паэт Алесь Разанаў прачытаў у "Лятучым універсітэце" адкрытую лекцыю, прысвечаную аднаму вершу Міхася Стральцова "Пад шоргат кропель дажджавых..." Прапануем вашай увазе поўны тэкст лекцыі-аналізу, лекцыі-эсэ Алеся Сцяпанавіча. Вершы чытаюцца і, чытаючыся, знаходзяць такі ці гэтакі водгук, а гэты верш Міхася Стральцова паклікаў у размову. * * * Пад шоргат кропель дажджавых Ён з тэлефоннай будкі бачыў, Як па галінах верхавых Зялёны вецер пругка скача. Ён наглядаў....

12.01.2017
3863
Швейк, калега Дон Кіхота

Тургенеў падзяліў людзей на два тыпы: гамлеты і дон кіхоты. Першыя знаходзяцца ў вечных развагах, і перад тым, як зрабіць рашучы крок, занураюцца ў працяглы маналог. Такіх – большасць (мяркуючы па ўсім, у Беларусі ― 83,49% насельніцтва). Піша Наста Грышчук. Міхась Кукабака. Бабруйская крэпасць, 23 красавіка 2014 г. Фота ўзятае з сайта "Новага часу" Донкіхоты застаюцца ў пасіянарнай меншасці. Кожны такі безразважны, на думку філістара, рамантык – навідавоку. Кніга “Міхась Кукабака” распавядае...

Вынік пошуку: 21-40 з 63 Першая | | 1234 | | Апошняя