Адсартавана па рэлевантнасці  |  Сартаваць па даце


26.01.2018
11852
«Як улюбіўся ў прыгажуню Рублеўскую…»

Прызнанне ў каханні — справа надзвычай інтымная. Але калі размова ідзе пра пісьменніцу Людмілу Рублеўскую, гэтае старажытнае правіла не працуе. Піша Зміцер Копаць. Хочацца прызнацца, ды яшчэ як! Па-шляхетнаму гожа, з той самай годнасцю і гонарам, рамантыкай і менестрэлямі, на адным калене і шабляй на баку… Каб і коні з карэтай, і тысячы кветак вакол. А яна, крышку паружавелая ад шчасця сціплая пісьменніца, пазірае з акенца старой вежы часоў ВКЛ… Яшчэ не ведае, што я для яе цмока злавіў! Менавіта...

26.01.2018
6436
Беларускі хорар паводле Станкевіча. Як так?

Розных жахалак і страшных казак у беларускай літаратуры хапае. Але ёсць і сапраўдныя шэдэўры ў стылі рэальнага хорару… Юры Станкевіч ціха жыве ў Барысаве, з кожнай сваёй новай кніжкі не робіць у інтэрнэце піяр-вэрхалу ў стылі Марціновіча і Бахарэвіча, але ж кнігі яго неверагодна цікавыя, выклікаюць скандалы і спрэчкі… І пры гэтым нават ёсць у праграмах універсітэтаў. Перш за ўсё кнігі Станкевіча — гэта сацыяльны хорар, жанр для Беларусі вельмі рэдкі. Дзеянне раманаў адбываецца ў недалёкай будучыні...

07.01.2018
20147
Вынікі года ад Андрэя Хадановіча: перакладная проза

... пра перамогу або паразу Англіі, іншыя – пра банкруцтва Вакульскага; адны называлі геніем Бісмарка, іншыя – авантурнікам Вакульскага; адны крытыкавалі дзеянні прэзідэнта Мак-Магона, іншыя сцвярджалі, што Вакульскі скончаны вар’ят, калі не што горшае… – Бо жабраком і банкрутам,...

07.01.2018
15274
Вынікі года: перакладная паэзія

Апошнім часам пры канцы года зрабілася модным падводзіць вынікі. І літаратары не выключэнне. Складаецца ўражанне, што сёлета ў Беларусі заўважна актывізавалася паэтычнае жыццё. Так, у нас паболела паэтычных фестываляў, бо да “Вершаў на асфальце” дадаўся “Знак роўнасці”, дзе таксама чытаюцца вершы. Трое паэтаў атрымалі прэстыжныя незалежныя прэміі – імя Арсенневай, “Кніга году” і “Дэбют” імя Багдановіча. Вяртаецца памяць пра нашых рэпрэсаваных творцаў, цэлую восень чыталіся публічныя лекцыі праекта...

28.12.2017
6297
Адышоў у лепшы свет Дзмітрый Бугаёў (12.01.1929 — 28.12.2017)

... аднак для гісторыі (і гісторыі пісьменства ў тым ліку) надзвычай важныя. Перабудова і гады незалежнасці адкрылі Бугаёва - бескампраміснага крытыка таталітарнай сістэмы, камуністычнай утопіі, абаронцу нацыянальнага праекту Беларусі. Адкінуўшы былыя забароны, па-новаму глянуў ...

22.12.2017
7827
Абмяркуем літаратурныя вынікі года!

... варыянту падобных жанраў. Заадно пабачыце на свае вочы і тых, хто часта застаецца па-за кадрам: у заснежаным Мінску ладзім дыялог літаратурных крытыкаў новай генерацыі. Ледзь не штогод у літаратурным паветры павісае рытарычнае пытанне пра наяўнасць ці адсутнасць сучаснай літаратурнай ...

22.12.2017
5819
Абмяркуем літаратурныя вынікі года! — 27 снежня

... варыянту падобных жанраў. Заадно пабачыце на свае вочы і тых, хто часта застаецца па-за кадрам: у заснежаным Мінску ладзім дыялог літаратурных крытыкаў новай генерацыі. Ледзь не штогод у літаратурным паветры павісае рытарычнае пытанне пра наяўнасць ці адсутнасць сучаснай літаратурнай ...

17.10.2017
7852
Выйсці на святло: праект рэвалюцыі ў літаратуры

Адусюль мы чуем стогны, што наша кніга не прадаецца. Наблатыканыя расійскімі выдавецтвамі раскідваюць пальцы і кажуць, што вы, маўляў, не ўмееце работаць. А мы, маўляў, умеем (па-руску пісаць) і зграбаем рыдлёўкай недаедзеныя кавалкі пірага. Піша Ціхан Чарнякевіч. Грошы робяцца маркёрам якасці якога б там ні было культурнага праекту: калі не разнёсся ён па ўсіх кутах, не дастаў рэкламы і трафіку і што там далей яшчэ ў англамоўных падручніках патрабуецца, то – лузэр. Як на маё гледзішча, у гэтай...

27.09.2017
8736
Шоу зацягваецца

Іначай і не скажаш пра той лад жыцця, які вядзе беларуская правінцыя цягам апошніх гадоў ста. З усталяваннем савецкай улады, якая напладзіла сонмішча начальнікаў, жыццё рэгіёна набыло фантасмагарычнае адценне. Ідэалогія – а што гэта такое, халера яе ведае -- падмяніла сабой чалавечнасць. Любы брудны ўчынак можна спісаць на патрэбы дзяржавы. Запалоханы народ (ці народзец, як каму даспадобы) канчаткова акапаўся ў бульбяных разорах: там цішэй і, прынамсі, усё зразумела. Наста Грышчук піша пра кнігу...

22.09.2017
7709
Танцы ў чаравічках

Сарабанда (ісп. zarabanda) – старажытны іспанскі народны танец. Этымалогія назвы невядомая. У Іспаніі з’явілася як танец ураджаю. Напачатку – жвавы, гарэзны, тэмпераментны танец, элемент балаганнай культуры. З мэтай знізіць яго папулярнасць царква забараніла танец. Так сарабанда трансфармавалася ва ўрачыстае цырыманіяльнае шэсце. …Гэта я да чаго? Расказвае Наста Грышчук. Вы скажаце – занудліва тлумачу назву кнігі Георгія Барташа. Да слова, першай яго празаічнай кнігі. Другой – увогуле (пасля паэтычнага...

15.09.2017
10375
Кніжныя шафы «Бацькаўшчыны»: хто там?

... з’яўляецца фрагментам бібліятэкі аднаго з прыкметных дзеячаў эміграцыі Ізыдара Плашчынскага (Гуткоўскага), брата Язэпа Пушчы і літаратурнага крытыка (1908 – 1986). З увагі на прафесію і брак крытыкаў на эміграцыі, літаратары Рыгор Крушына, Уладзімір Сядура, Янка Золак, Алесь Змагар, Вітаўт ...

05.09.2017
8405
18+. Іспанскія жарсці

... ў вершах аўтара, для якога беларуская мова – не родная, справа небяспечная. Але нельга абмінуць збітыя памеры ў тэкстах; рыфмы, ад якіх у крытыка зводзіць сківіцы; стылістычныя недакладнасці, што цягнуць за сабой камічны эфект (жаданне пакусаць яблык Адама, напрыклад); няведанне ...

16.08.2017
6937
Коска/кропка/вершаванка. Як быць з паэзіяй

Улетку жывеш неістотным. У прынцыпе, усё, што завецца культурай, – рэч абсалютна залішняя. Без ежы ніяк. Без сну не працягнеш. Без сэксу сумна. Без вопраткі зябка. А вось без Пятай сімфоніі Бетховена? Або філасофіі Марціна Хайдэгера? Без Ленана з Макартні, першага нацыянальнага, Джымі Хендрыкса, бонсцікаў і ўсяго Купалаўскага тэатра? Ды лёгка! Многія так і жывуць. І нічога, не скардзяцца. Але ж не. Ім усё адно хочацца большага. Бо чалавек адрозны ад іншых звяроў здольнасцю задаваць пытанні. Разважаць...

27.07.2017
4405
Бэйбіфэйс фарэва. Прылуцкі і шкадлівае шчасце

Дзіцячая літаратура – падман і правакацыя. Бо дзеткі самі пра сябе прыгожа не напішуць, а дарослыя мо й напішуць, але не дзіцячае, а сваё. Піша Максім Жбанкоў. Пісаць для дзетак – ролевая гульня. Звычайны погляд на малога чытача – зверху ўніз: “сю-сю-сю” напалам з “а па дупе?”. Класічная дзіцячая кніжка – рэч аўтарытарная, выхаваўча-адукацыйны комплекс па фармаванні адпаведнага сацыяльнага тыпу. Таму найлепшае з дзіцячага – тое, што выразнай дырэктыўнасці пазбягае: пакрадзенае ў дарослых (як Шэрлак...

27.07.2017
11609
Сумна? Хадзем паляваць на ліса!

З сімпатычнымі і ўжо знакамітымі героямі Пэтсанам і Фіндусам, якіх у сваёй серыі кніг стварыў шведскі дзіцячы пісьменнік і мастак Свэн Нурдквіст, беларускія чытачы пазнаёміліся гады два таму. Менавіта тады былі прадстаўленыя першыя аповеды ў перакладзе на беларускую мову. І вось — за досыць непрацяглы час — нашы дзеткі з імі сапраўды пасябравалі, з нецярплівасцю чакаюць новых гісторый і з задавальненнем завітваюць на прэзентацыі (а гэта асобны від забаўкі — з гульнямі, пачастункамі і яркім чытаннем...

19.07.2017
7891
Страх без нянавісці

Згадваюцца словы булгакаўскага Ешуа. Кожнага стрэчнага ён называў “добры чалавек”. На здзіўленне ці спробу пераканаць у зваротным біблійны мышкін адказваў: усе людзі добрыя, проста некаму не пашчасціла, і свой боль, свой страх яны іначай выяўляць не ўмеюць. Сапраўды. Калі ў чарзе, у вагоне метро, на працы сустракаеш чалавека азлобленага, хама, зласліўца, гэта не значыць, што ён кепскі чалавек. Ён усяго толькі нешчаслівы. Цяжка навучыцца не прымаць вонкавы негатыў. Яшчэ цяжэй навучыцца шчыра шкадаваць...

04.07.2017
13876
Зямля пад чорнымі крыламі

"Можна было б напісаць, што «гэты аўтар знаходзіцца наводдаль ад асноўных тэндэнцый беларускай прозы», каб не знаходзіліся там жа і ўсе астатнія аўтары: бо даўно разышліся сьцежкі-дарожкі ўтаптаных кірункаў, дый еднасьць былых таварыстваў зь іх маніфэстамі і няўлоўным прысмакам «агульнага» выглядае дастаткова сумнеўнай". Пра новую кнігу Вінцэся Мудрова піша Ціхан Чарнякевіч. Цяпер кожны сам па сабе — камусьці гэта прыемна, у кагосьці выклікае раздражненьне. Ня ведаю, мне дык такая свабода...

30.06.2017
7733
Памёр Ігар Жук

... Сёння сэрца Ігара Жука спынілася. Сакратарыят ГА "Саюз беларускіх пісьменнікаў" шчыра смуткуе з нагоды сыходу вядомага беларускага крытыка і літаратуразнаўцы і выказвае спачуванні родным і блізкім спачылага. Кніга Ігара Жука "Празаічны тэкст: дынаміка рытмавага існавання" ...

29.03.2017
11622
Ты чуеш музыку вясны?..

Вядомыя радкі: «печаль моя светла». Так, асаблівае паэтычнае ўменне ― ствараць лёгкі меланхалічны настрой. Стан надзвычай тонкі, і рэдкім словам можна яго зацугляць. Пра кнігу Аляксея Арцёмава піша Наста Грышчук. Часта магія празрыстай, абаяльнай тугі разбураецца пад сцілом, не раўнуючы пылок на матыльковых крылах пад няўмелым дотыкам пальцаў. У гэтым тонкім мастацтве малады паэт Аляксей Арцёмаў паказаў сябе майстрам. Яму “пашчасціла” нарадзіцца з адмысловым светапоглядам: трошку тужлівым, трошку...

17.03.2017
5254
Моцныя жанчыны, моцныя мужчыны Осы Ліндэрборг

Пераклалі кнігу Яўгенія Гарунова і Анастасія Варашыліна. Над рэдактурай працавала цэлая талака: Уладзімер Арлоў, Вольга Калацкая і Дзьмітры Плакс. Вокладкі беларускага перакладу і арыгіналу кнігі Осы Ліндэрборг “Я не належу нікому” «Павысыпаліся зь меха рэчы…» − бацькавы порначасопісы, скрадзеныя дзяўчынкай садкоўскага ўзросту, парцаляна, прывезеная рускай бабуляй з камандзіровак у Саюз, кветкі, якімі ўпрыгожвае балькон рабочы-мэталюрг, вячэры ў швэдзкіх дзеда з бабай (толькі мясныя стравы і бульба)...

Вынік пошуку: 21-40 з 66 Першая | | 1234 | | Апошняя